▪ نام: قرآن
▪ محل تولد: مکه غار حرا
▪ شماره شناسنامه:یک
▪ گیرنده: محمدامین (خاتم الانبیا)(ص)
▪ تعداد سوره:۱۱۴ سوره
▪ تعداد کلمات:۷۷۸۰۷
▪ تعداد جزء: ۳۰ جزء
▪ اولین سوره نازل شده: سوره علق
▪ بزرگترین سوره: سوره بقره
▪ قلب قرآن: سوره یس
▪ مادر قرآن: سوره حمد
▪ تعداد سوره های مدنی:۲۸ سوره
▪ اولین گردآورنده به ترتیب نزول و تاویل: حضرت علی(ع)
▪ سوره ای که بسم الله ندارد: سوره توبه
▪ سوره ای که دو بسم الله دارد: نمل
▪ نخستین چاپ قرآن: در سن پطرزبورگ سال ۱۷۸۷ میلادی
▪ نخستین چاپ قرآن در ایران: شهرستان تبریز سال ۱۲۴۴ هجری قمری
▪ شهرت: فرقان تنزیل
▪ سن:۱۴۲۸ سال
▪ فرستنده: خداوند
▪ ملک وحی: جبرئیل
▪ تعداد آیه: ۶۶۶۶ آیه
▪ تعداد حروف: ۳۲۲۳۷۴
▪ تعداد حزب:۱۲۰ حزب
▪ آخرین سوره نازل شده: سوره فتح
▪ کوچک ترین سوره: سوره کوثر
▪ عروس قرآن: سوره الرحمن
▪ تعداد سوره های مکی:۸۶ سوره
▪ مدت نزول قرآن: ۲۳ سال

به گزارش فارس ، جشن میلاد حضرت زهرا(س) پیش از ظهر امروز به همت موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در تالار این موسسه برگزار شد.

در این مراسم که صدیقه سالاری، مادر شهید احمدی روشن حضور داشت، از بانوان حاضر در این جشن با شاخه‌های گل پذیرایی به عمل آمد.

صدیقه سالاری در سخنانی شهادت را بالاترین و زیباترین مقام برای انسان دانست و با اشاره به تلاش‌ها و زحمات مصطفی احمدی روشن برای سرافرازی کشور، اظهار کرد: مصطفی مزد تلاش‌های خود را گرفت.

وی با اشاره به موج بیداری اسلامی در کشورهای منطقه گفت: دلیل به نتیجه نرسیدن این حرکت‌های انقلابی، فقدان رهبری است چون وجود یک راهبر مدبر و شجاع می‌تواند این مجاهدت‌ها را به ثمر برساند.

مادر شهید احمدی روشن اذعان کرد: تداوم انقلاب اسلامی ایران به دلیل وجود راهبرانی مدیر و مدبر است و بنابراین باید قدر رهبری فرزانه چون حضرت آیت‌الله خامنه‌ای را دانسته و در مسیر خواسته‌های ایشان حرکت کنیم.

در ادامه این مراسم به بانوان حاضر در جلسه که اسامی زهرا و فاطمه داشتند به قید قرعه هدایایی اهدا شد.

رهبر من نور چشمان من است          عشق او آيين و ايمان من است

ذوالفقار حيدري  در دست  او            طاعتش ميثاق و پيمان من است

سيدي از نسل پاك فاطمه(س)             هم ز نسل شير يزدان من است

در ولايت وارث  آل نبي (ص)              جانشيني  از امامان من است

همچو مه  تابد  به قلب  شيعيان              نائب خورشيد پنهان من است

درهدايت سوي حق  آرد مرا               اين هدايت سمت قرآن من است

دوستانش دوست مي دارم همي            دشمن او دشمن جان من است

آنكه  مهر او ندارد  در وجو د            بي گمان همكيش نادان من است

درسخن چون ابر مي بارد به دل             دركوير خشك باران من است

درحضورش موج دريا  ديده ام            در كلامش راحت جان من است

درنگاهش غرق دريا مي شو م         واژه هايش در و مرجان من است

قلب  تارم را صفايي  مي دهد                   جامع فكر پريشان من است

من مريد آن  دل  وارسته ا م                 او مراد و پيرعرفان من است

بوي يوسف مي دهد پيراهنش             گرچه خوديعقوب كنعان من است

من چو سنگم او چو كوه بيستون         من چو مورم او سليمان من است

من چو بلبل او چو باغ  پر زگل         من چو برگ اوسروبستان من است

نام او  ورد  زبانم  روزو شب         عشق او درد است ودرمان من است

آرزوي  ديدنش  دارم  به دل                  در فراقش شهر زندان من است

اي خوش آن روزي كه بينم رهبرم         ساعتي در خانه مهمان من است

روي خوبش با دوچشمت ديده اي         چهره اش چون ماه تابان من است

غرق  درياي  تهاجم  را چه غم               ناجي كشتي  زطوفان من است

گر چه دشمن نقشه ها دارد بسي            حامي او  حي سبحان من است

در امانت  او‹‹ امين ››انقلا ب            در شجاعت شير ميدان من است

راه  او  باشد  ره پير خمين(ره)               رهرو راه شهيدان من است

افتخار  ما   بود ‹‹سيد  علي››              سرور من جان جانان من است

چون فقيه وعالم است ودين شناس            مرجع تقليد  دوران من  است

روز ششم ماه  تيراز سال شصت             رهبرم جانباز ايران  من  است

اي خداوندا نگهدارش  تو با ش              چون دعاي او نگهبان من است

شعر امروزم كه وصف رهبراست             بهترين اشعار ديوان من است

گويا مهدي(عج)چنين گويد كه او        بهترين اصحاب و ياران من است

كودكی كه در آتش نسوخت!

در زمان حضرت عیسى(علیه‎السلام)، زنى صالح و عابد، زندگی می كرد. وی وقتی زمان نماز فرا مى‎رسید، هر كارى كه داشت رها و به نماز مشغول مى‎شد. روزى هنگام پختن نان، مؤذّن بانگ نماز فرا داد. زن نان پختن را رها كرد و به نماز مشغول شد؛ چون به نماز ایستاد،

شیطان در وى وسوسه كرد كه: «تا تو از نماز فارغ شوى، نان‎ها همه می‎سوزند.» زن به دل جواب داد: اگر همه نان‎ها بسوزد بهتر است كه روز قیامت تنم به آتش دوزخ بسوزد.

بار دیگر شیطان وسوسه كرد كه: پسرت در تنور افتاد و سوخت، زن در دل جواب داد: اگر خداى متعال قضا را بر این قرار داده كه من در حین نماز و پسرم به آتش دنیا بسوزد؛ من به قضاى خداى تعالى راضى هستم و از نماز فارغ نمى‎شوم كه خداوند خود، فرزندم را از آتش نگاه دارد.

شوهر زن به خانه آمد، زن را در حال نماز دید، و نان‎ها را در حالی كه نسوخته بودند در تنور دید. و فرزندش را دید كه در آتش بازى می كند و یك تار مویش نیز نسوخته است، و به قدرت خداوند، آتش بر وى بوستان گشته است.

چون نماز زن تمام شد، شوهر دست وى گرفت و نزدیك تنور آورد و در تنور نگریست، فرزند را به سلامت دید و نان‎ها را نیز نسوخته دید. مرد در عجب ماند و خدا را شكر كرد، و زن نیز سجده شكر كرد.

مرد، به همراه فرزندش به نزد حضرت عیسى(علیه‎السلام) رفت و جریان را به حضرت گفت. حضرت عیسى گفت: برو از زنت بپرس كه چه معامله‎ای با خدا كرده است و چه رازی با خدا دارد؟

چرا كه اگر مردی این كرامات را داشت به وی وحی می‎شد. شوهر نزد زن آمد و از راز این جریان پرسید. زن گفت:

- كار آخرت را در مقابل كار دنیا جلو انداختم.

- هرگز بدون طهارت نبودم.

- چون وقت نماز می‎شد همه كارها را رها می‎كردم و مشغول نماز می‎شدم.

 - هر كس به من جفا می‎كرد و دشنام می‎داد، كینه‎ای از وى به دل نمی‎گرفتم و به او پاسخی نمی‎دادم و به خدا واگذار می‎كردم.

- به قضاى الهی راضى بودم.

- فرمان خدا را تعظیم داشته و اطاعت می‎كردم.

- بر مردم رحم داشتم .

- نماز شب و نماز ظهر را ترك نكردم.

حضرت عیسى(علیه‎السلام) فرمود: اگر این زن مرد بود پیامبر می‎شد.(كنایه از این كه این اعمال، كارهای پیامبران است.)

مسئله نسوختن طفل در تنور آتش، مسئله‎اى است كه دو بار قرآن مجید بر آن شهادت داده است، یكى حضرت ابراهیم(علیه‎السلام) در زمان نمرود و دیگر در مورد حضرت موسى(علیه‎السلام) در دوران كودكى در عصر فرعون.

مسلم است كه هر كس با تمام وجود تسلیم خداوند شود، خداوند هر مشكلى را برایش سهل و آسان و هر چیزى را به فرمان او در می‎آورد. چنانچه فرموده‎اند: «اَلْعَبُودِیَّةُ جُوْهَرَةٌ كُنْهُهَ الرُّبُوبِیَّةُ؛ بندگى، حقیقتى است كه در ذات آن مالكیت بر هر چیز نهفته است.»

برگرفته از عرفان اسلامی (شرح جامع مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه)، ج 2، حسین انصاریان. 

1. قرآن صد و چهارمین کتاب آسمانی است . ابوذر غفاری می گوید: از حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله درباره تعداد انبیا و کتابهایی که به آنها داده شده است سؤال کردم، حضرت فرمودند: تعداد پیامبران 124000 است که 313 نفر آنها رسول و بقیه نبی بودند و کتابهایی که بر پیامبران نازل شده، یکصد و چهار کتاب است; ده کتاب بر حضرت آدم علیه السلام، پنجاه کتاب بر حضرت شیث علیه السلام، سی کتاب بر حضرت ادریس علیه السلام و ده کتاب بر حضرت ابراهیم علیه السلام نازل شده است که جمعا صد کتاب می شود . و تورات بر حضرت موسی علیه السلام، انجیل بر حضرت عیسی علیه السلام، زبور بر حضرت داوود علیه السلام و قرآن بر من نازل گشت . (1)

2 . حضرت جبرئیل علیه السلام - که یکی از ملائک مقرب خداوند است - هزاران بار بر پیامبران الهی نازل شده و فرامین حضرت حق را به آنان انتقال داده است . دانستن دفعات نزول آن حضرت بر برخی از پیامبران الهی جالب است . جبرئیل امین بر حضرت آدم علیه السلام 12 مرتبه، بر حضرت ادریس علیه السلام 4 مرتبه، بر حضرت نوح علیه السلام 50 مرتبه، بر حضرت ابراهیم علیه السلام 42 مرتبه، بر حضرت موسی علیه السلام 400 مرتبه، بر حضرت عیسی علیه السلام 13 مرتبه و بر حضرت محمد صلی الله علیه و آله 24000 مرتبه نازل شده است . (2)

3 . قرآن مجید تاکنون به بیش از 100 زبان ترجمه شده است .

به احتمال قوی قرآن با متن عربی تاکنون بیش از یک میلیارد نسخه چاپ شده است .

تاکنون بیش از 2000 تفسیر و شرح و ترجمه بر قرآن کریم نوشته شده است و اولین کشور اسلامی که اقدام به چاپ قرآن نمود ایران بود . در سال 1246 هجری قمری در دوره قاجاریه قرآن کریم برای اولین بار با چاپ حروفی منتشر شد .

بد نیست بدانید که:

استفاده از حروف ابجد تاریخچه ای قدیمی دارد و در روایات داریم که ائمه معصومین علیهم السلام نیز با حروف ابجد آشنایی داشتند .

1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9 / 10 / 20 / 30 / 40 / 50

الف / ب / ج / د / ه / و / ز / ح / ط / ی / ک / ل / م / ن

60 / 70 / 80 / 90 / 100 / 200 / 300 / 400 / 500 / 600 / 700 / 800 / 900 / 1000

س / ع / ف / ص / ق / ر / ش / ت / ث / خ / ذ / ض / ظ / غ

در حساب ابجد هر یک از حروف عربی نماینده عددی است که عبارتند از:

حساب ابجد تعدادی از نامها چنین است:

92 = 4 + 40 + 8 + 40 = محمد

110 = 10 + 30 + 70 = علی

118 = 50 + 60 + 8 = حسن

128 = 50 + 10 + 60 + 8 = حسین

قابل توجه مربیان محترم

آخوند خراسانی رحمه الله 1200 شاگرد داشت که 500 نفر آنان مجتهد بودند . یکی از شاگردان جوانش آیت الله بروجردی رحمه الله بود . روزی این شاگرد جوان به حرف استاد اشکال کرد . استاد گفت: یک بار دیگر بگو . آقای بروجردی حرف خود را تکرار کرد . استاد فهمید که حرف شاگرد درست است . پس فرمود: الحمدلله که نمردم و از شاگرد خود استفاده کردم . (3)

1) مجمع البیان، ج 5، ص 476 .

2) دانستنیهای دانش آموز، ص 51 .

3) حماسه حسینی، ج 1، ص 298 .